نجوايي با قاصدك شميم يار
مدت ها بود باهات حرف نزده بودم...مدت ها بود باهات درد و دل نكرده بودم...مدت ها بود يه بغض غريب گوشه دلم خونه كرده بود و منتظر بود تا دوباره مثل هميشه بدون مقدمه رها بشه اما نمي شد...مدت ها قبل كه فهميدم تنها با تو مي تونم حرف بزنم و غصه هام رو برات بگم ...
حالا از اون وقتا ،مدت ها گذشته...حالا من دوباره بعد از يه عالمه بي وفايي اومدم سراغت...اومدم تا حسابي از خجالتت در بيام...اومدم تا دوباره با آرامشت ،دست بغض فرو خورده رو بگيري و آروم آروم رهاش كني...اومدم سراغت تا بهت بگم كه دوري تو شايد به ظاهر سخت نباشه اما وقتي مدت ها بگذره تازه قشنگي با تو بودن فهميده مي شه...و حالا من فهميدم كه چقدر محتاج دو كلوم درد و دل با توام...دوباره قبولم مي كني؟

با توام! قلب آسموني من..